Wzmożona utrata włosów to problem, który dotyczy znacznej części polskiego społeczeństwa. Przyczyny takiego stanu mogą być różne – od nieprawidłowego sposobu odżywiania po poważne choroby. Nie bagatelizuj więc problemu i jak najszybciej poznaj powód szybkiej i znacznej utraty włosów.Wypadanie włosów jest procesem wpisanym w fizjologię człowieka, jednak wyłącznie wtedy, gdy dziennie tracimy nie więcej niż ok. 100 pojedynczych włosów. Gdy na głowie zaczynają pojawiać się prześwity skóry, problem wymaga natychmiastowej konsultacji u specjalisty, ponieważ może to być oznaka łysienia androgenowego, plackowatego lub innej odmiany tej choroby.
Rodzaje łysienia u mężczyzn
Chociaż u ok. 60% mężczyzn występuje łysienie androgenowe, przyczyn nadmiernego wypadania włosów prowadzącego do przerzedzeń jest znacznie więcej. Niektóre mogą stanowić efekt predyspozycji genetycznych, zaś inne – być efektem choroby przewlekłej lub ciężkiego zatrucia organizmu.
Łysienie androgenowe
Łysienie androgenowe (tzw. łysienie typu męskiego) to wzmożona utrata włosów, do której dochodzi na skutek negatywnego oddziaływania DHT (dihydrotestosteronu) na mieszki włosowe. Hormon powstający w efekcie przekształcenia testosteronu prowadzi do stopniowej miniaturyzacji mieszków, co – jeśli proces nie zostanie zahamowany – skutkuje całkowitą ich degradacją.
Łysienie androgenowe wynika przede wszystkim z predyspozycji genetycznych. Trzeba jednak mieć świadomość, że prawdopodobieństwo odziedziczenia łysienia wcale nie jest związane wyłącznie z genami męskimi. Wiele badań pokazuje, że dziedziczenie może następować również w linii matki – na skutek dziedziczenia chromosomów X.
Uwarunkowania genetyczne to główna przyczyna łysienia androgenowego, jednak istotną rolę może odgrywać także zbyt wysoki poziom testosteronu. Uważa się również, że tego rodzaju przypadłość może być skutkiem ubocznym farmakoterapii.
Nadmierna utrata włosów związana z androgenami ma dość charakterystyczny przebieg: rozpoczyna się zwykle powstawaniem zakoli, po którym następuje cofanie się linii włosów na czole do czubka głowy. Z czasem dochodzi do łączenia się obu obszarów, aż skóra głowy zostaje gładka i pozbawiona włosów.
Łysienie androgenowe ma charakter odwracalny – do walki z chorobą polecane są preparaty zawierające tzw. inhibitory DHT.
Łysienie telogenowe
Łysienie telogenowe to forma przejściowego łysienia, która pojawia się wtedy, gdy mieszki włosowe, zamiast kontynuować fazę wzrostu (anagen), przechodzą przedwcześnie w fazę spoczynku – tzw. telogen. Ten stan może być wywołany przez wiele czynników, w tym przewlekły stres, infekcje, zaburzenia hormonalne, niedobory witamin i minerałów, a także działanie niektórych leków.
W przebiegu tej postaci łysienia dochodzi do zwiększonego udziału włosów znajdujących się w fazie telogenu, które po około 2–3 miesiącach zaczynają wypadać. Charakterystycznym objawem jest równomierna, ale zauważalna utrata włosów na całej powierzchni skóry głowy. Faza spoczynku mieszków włosowych ulega wydłużeniu, co opóźnia naturalny cykl odrastania. Na szczęście, po usunięciu przyczyny zaburzenia, cykl wzrostu włosa zazwyczaj ulega normalizacji, a utrata włosów ustępuje samoistnie.
Łysienie anagenowe
Łysienie anagenowe to forma wypadania włosów, która pojawia się podczas aktywnej fazy ich wzrostu – czyli w anagenie. Choć występuje najrzadziej spośród różnych rodzajów łysienia, może mieć poważne przyczyny. Do jego rozwoju prowadzą m.in. działanie promieniowania, leczenie chemioterapią, kontakt z substancjami toksycznymi, schorzenia o podłożu autoimmunologicznym, a także wrodzone nieprawidłowości w budowie mieszków włosowych.
W łysieniu anagenowym utrata włosów następuje zazwyczaj szybko – w ciągu kilku dni lub tygodni od momentu działania szkodliwego czynnika.
Łysienie plackowate
Łysienie plackowate to schorzenie dermatologiczne, które objawia się miejscową utratą włosów, prowadząc do powstawania wyraźnych, okrągłych obszarów bez owłosienia. Zaliczane jest do chorób autoimmunologicznych – w takim przypadku układ odpornościowy błędnie rozpoznaje cebulki włosowe jako zagrożenie i zaczyna je niszczyć.
Przyczyny łysienia plackowatego mogą być różne czynniki, w tym predyspozycje genetyczne, zaburzenia hormonalne oraz silny stres. Choć leczenie łysienia plackowatego bywa trudne i nie zawsze skuteczne, dostępne terapie farmakologiczne i metody wspomagające mogą spowolnić proces wypadania włosów lub czasowo go zatrzymać.
Łysienie bliznowaciejące
Łysienie bliznowaciejące to forma utraty włosów, w której dochodzi do trwałego uszkodzenia mieszków włosowych na skutek ich zastąpienia przez włóknistą tkankę łączną i zeszkliwiały kolagen. Efektem jest nieodwracalna utrata włosów w zajętych obszarach.
Nie istnieje jedna, konkretna przyczyna tego typu łysienia – może ono wynikać z bardzo różnych czynników. Do jego rozwoju mogą prowadzić liczne schorzenia, w tym:
choroby genetyczne, np. rybia łuska, epidermolysis bullosa, chondrodysplasia punctata, incontinentia pigmenti;
nowotwory, takie jak: przerzutowe zmiany skórne, rak podstawno- i kolczystokomórkowy, nowotwory przydatków skóry, chłoniaki, naczyniaki, czy naciek limfocytarny;
infekcje dermatologiczne, w tym: czyraki, trąd, trzeciorzędowa kiła, toczeń rumieniowaty, głębokie zakażenia grzybicze, półpasiec, perifolliculitis abscedens et suffodiens;
czynniki fizyczne i chemiczne, np. ekspozycja na promieniowanie jonizujące, urazy termiczne, uszkodzenia mechaniczne i chemiczne;
inne schorzenia, takie jak: amyloidoza, pemfigoid bliznowaciejący, liszaj twardzinowy, liszaj zanikowy czy pustulosis eosinophilica.
W części przypadków nie udaje się jednoznacznie zidentyfikować źródła problemu – wówczas mówi się o rzekomo plackowatym łysieniu. Aby postawić prawidłową diagnozę łysienia bliznowaciejącego, konieczne jest wcześniejsze wykluczenie wszystkich możliwych alternatywnych przyczyn utraty włosów.
Łysienie po chorobach zakaźnych
Łysienie może być „skutkiem ubocznym” chorób zakaźnych, takich jak gruźlica, zapalenie płuc, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, odra czy grypa o ciężkim przebiegu.
W większości przypadków łysienie tego rodzaju ma charakter odwracalny. Aby wspomóc cebulki w powrocie do aktywności, można zastosować preparaty wzmacniające włosy np. VITAPIL® Profesjonalny lotion kosmetyk do stosowania bezpośrednio na skórę głowy ze składnikami dobranymi tak, aby pobudzać mikrokrążenie w obrębie skóry głowy, co korzystnie wpływa na cebulki.
Czasami, jednak gdy dojdzie do zakażenia półpaścem, kiłą czy trądem, wypadanie włosów ma charakter nieodwracalny.
Typy łysienia - podsumowanie
W wielu przypadkach łysienie można zatrzymać – nawet wtedy, gdy ma ono podłoże genetyczne. Ważna jest jednak szybka reakcja, aby nie doszło do nieodwracalnego uszkodzenia mieszków włosowych. Dlatego koniecznością jest konsultacja ze specjalistą, który rozpozna przyczynę i zaleci stosowanie odpowiednich preparatów przeciwdziałających wzmożonej utracie włosów.
